Kiezen voor de toekomst

Keuzes, keuzes, keuzes… Het is niet Lisa’s sterkste kant.

Het studiejaar loopt – godzijdank – op zijn einde. Mijn premaster Biomedische Wetenschappen is bijna afgelopen en met wat geluk heb ik alles gehaald. Als je me dit een jaar geleden had verteld, had ik je niet geloofd. De tijd is zo snel gegaan! Zo snel zelfs, dat ik te weinig tijd heb gehad om na te denken wat ik nou eigenlijk in mijn master wil gaan doen. Maar nu wordt het tijd om te kiezen…

Afgelopen week hadden alle derdejaars studenten (en wij premasters) voorlichting over de nieuwe master Biomedical Sciences. In 2017 wordt de tweejarige master BMS namelijk op de schop genomen en vanaf komend collegejaar wordt er al een aantal veranderingen doorgevoerd. Dit betekent dat wij met twee curricula te maken krijgen waardoor we – opnieuw – een ‘bijzondere’ groep zullen zijn. Er zijn nu veel meer mogelijkheden om je master in te delen en ontzettend veel nieuwe vakken om uit te kiezen. Het lukte me al niet om uit de originele vakken een keuze te maken, laat staan uit alle nieuw toegevoegde vakken!

Op de middelbare school wist ik al niet goed wat ik wilde gaan doen in de toekomst, dus koos ik mijn vakkenpakket (naast de verplichte natuur & gezondheid vakken) zo divers mogelijk. Zoveel jaren later is er niet veel veranderd, want ik weet het nog steeds niet. Wil ik als ik later groot ben (ik blijf nog altijd dromen) iets met neurowetenschap gaan doen? Wil ik meer de epidemiologie kant op? Of wil ik gewoon constant met pathobiologie bezig zijn en wil ik daarmee in het laboratorium staan? Al sla je me dood. Géén idee. Zelfs in mijn privéleven zie ik dit probleem terug: het liefst doe ik aan zoveel mogelijk diverse sportactiviteiten mee in één week en last but not least weet ik natuurlijk ’s ochtends ook nooit kleding uit te kiezen: puur en alleen omdat er zoveel verschillende opties zijn. Als ik iemand kon inhuren die mij kon vertellen wat ik wilde, dan zou ik dat doen!

Maar nu gaat deze keus niet over de #OOTD (Outfit Of The Day), maar over mijn toekomst. En dat zijn belangrijke keuzes waar ik nog maar eens goed over na moet gaan denken. Het wordt tijd voor mij om knopen te leren doorhakken en daarmee weer een stukje, al dan niet gedwongen, volwassener te worden.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*