[Column] Swipen voor co-assistenten

Sinds Joëlla is begonnen aan haar coschappen, staat ze met een been in het burgerleven en probeert ze met haar andere been nog wanhopig in de studentenkroegen te blijven staan. Tussen het levens redden en bier zuipen door moet ze natuurlijk ook nog aan haar liefdesleven denken…

Verveeld swipe ik een paar hoofden naar links, amper kijkend naar de foto’s die op het beeldscherm van m’n telefoon verschijnen. Ik moet wachten op de patiënt die ik zo moet gaan spreken en heb verder alles al voorbereid. Het zijn de kleine momenten die je als co-assistent moet benutten even iets voor jezelf te doen.

Als vrijgezelle co-assistent heb je weinig kansen om de liefde van je leven tegen het lijf te lopen. In het ziekenhuis kom ik uiteraard heel wat mensen tegen, maar collega’s daten is niet zo handig, een patiënt daten is verboden en een stafarts, nou ja, vul daar de verhalen zelf maar voor in. De kroeg zie ik zelden meer van de binnenkant en als ik er wel terecht komt, sta ik na vier bier al zo erg op z’n kop dat een kroegromance er ook niet meer in zit. Perfecte liefdesverhalen van mensen die elkaar leren kennen in de supermarkt of de trein zitten er ook niet in: in de trein pak ik mijn welverdiende extra slaap en als ik ’s avonds laat in de supermarkt sta, race ik er zo snel mogelijk doorheen.

Een datingapp biedt uitkomst. In een kwartier zie je makkelijk al honderd mensen voorbij komen en na een zorgvuldige selectie heb je met meer mannen sjans dan op een gemiddelde stapavond. Een gesprek beginnen is makkelijk. A la minute reageren hoeft niet als communicatie via smartphone verloopt, dat weet iedereen. Tijdens toiletbezoekjes (sorry mannen, ook vrouwen poepen) antwoord je gauw die ene leuke match. Daarna kun je zonder pardon het gesprek pauzeren en verder met het redden van mensenlevens.

Ineens zie ik een leuk koppie voorbij komen. Ik veeg de foto naar rechts en de woorden ‘Je hebt een match!’ verschijnen in beeld. Na wat babbelen en nummers uitwisselen, komt via WhatsApp de hamvraag binnen: of ik een keer kan afspreken. Moedeloos staar ik naar mijn agenda. Over drie jaar misschien?


Over Joëlla Bomgaars

toon alle berichten

Zat vast op haar geneeskunde-eilandje, maar leerde dankzij nultweevier.nl de Nijmeegse campus kennen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*