Ongenode gasten

Lisa zag ze de afgelopen dagen vliegen…

In de keuken van mijn studentenhuis (een niet nader te noemen gang van de SSH&) zag ik wel eens vaker wat vliegen. Letterlijk en figuurlijk, want tijdens de goede feestjes die daar zijn gehouden, vloog er in de late nacht ook wel het een en ander door de lucht, maar nu was net wat anders…

Het begon in de keuken, waar het er langzamerhand steeds meer werden en ook in mijn eigen kamer kreeg ik er ineens ongevraagd nieuwe, geen-huur-betalende bewoners erbij. Dit, terwijl ik absoluut geen eten in mijn kamer bewaar. Ik was ook niet de enige gangbewoner die last had van het ongedierte – dan heb ik het dit keer natuurlijk niet over de duizend rattata’s die ik dagelijks op mijn telefoon zie verschijnen…

Na een paar dagen mijn hoofd in het zand gestoken te hebben, moest ik toch echt actie ondernemen. Inmiddels had ik, net als andere wijze huisgenoten, de keuken al twee dagen ontweken, maar nu was er geen ontkomen meer aan. De keuken was namelijk overgenomen door een invasie van exponentieel vermenigvuldigende fruitvliegen die, ondanks hun healthy naam, ook graag op (en in) lege bierflesjes gaan zitten. Doordat de vliegjespopulatie groter en groter werd, verloor ze alle kieskeurigheid en werden ook onze – in mijn ogen schone – keukenkastjes als landingsplaats gebruikt. Ze vonden het zelfs geen probleem om op m’n arm te gaan zitten of zelfs (zonder toestemming) in mijn decolleté te kruipen als ik te dicht in de buurt kwam van de afvalbak. Toen ging er een knop in me om.

Met een klein beetje pijn in mijn hart ben ik naar de dichtstbijzijnde supermarkt gesprint en heb ik het meest heftige milieu- en dieronvriendelijke bestrijdingsmiddel wat er maar is gekocht om me tegen mijn gevleugelde vijanden te bewapenen. Na het inzetten van dit massavernietigingswapen – wat verbazend snel werkte – voelde ik me een beetje schuldig dat het zo ver had moeten komen. Maar amper een dag later zag ik de eerste overlevenden uit de ruïnes van het slagveld fladderen. Naast zelfmedelijden, voelde ik ook respect voor die kleine diertjes: ze zijn niet kapot te krijgen! Toch voorspel ik dat VOII – Vliegjes Oorlog  II- op deze gang  niet lang op zich zal laten wachten…


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*