Tentamenterreur

Het is maandagochtend half acht. Voor de verandering word ik eens vroeg wakker. Er is geen tijd die ik vandaag mag verliezen: het is namelijk tentamentijd.

Over twee dagen heb ik mijn eerste tentamen en dat betekent dat ik flink aan de bak moet. Omdat ik eerder nog geen tijd had gevonden om te beginnen aan de voorbereiding ervan, heb ik nu nog twee dagen om een allesomvattende samenvatting à honderdvijftig pagina’s van collegeaantekeningen, artikelen en hoofdstukken uit een boek in mijn hersens te proppen. Een grote uitdaging, aangezien het volgen van colleges deze periode alles behalve mijn eerste prioriteit was. Het boek van dit vak had ik niet eens besteld. Kortom: geen getreuzel, studeren nu!

Helaas ging daar zo vroeg in de ochtend toch al even iets mis. Ik kon me niet eens meer herinneren wanneer ik voor het laatst een wekker had gezet waar het cijfer zeven in voor kwam. Mijn biologische klok kan half acht echt niet aan. Zonder pardon klik ik na het horen van de eerste tonen dan ook snel mijn wekker weg en donder ik weer in slaap. Mijn hersens en lichaam functioneren gewoon niet op dit soort onstudentwaardige tijden.

Rond de klok van elf word ik dan paniekerig wakker. Shit, dit was enorm kostbare tijd! Van binnen mopper ik tegen mezelf. Wat ben ik ook een luie draak. Zo snel als ik kan klim ik uit mijn hoogslaper en hijs ik mezelf in een huispak. Bij gebrek aan tijd om boodschappen te doen voor een schappelijk ontbijt, prop ik snel een appel naar binnen. Ondertussen zorg ik ervoor dat ik de ideale leeromgeving creëer. Alle zooi op tafel wordt naar de bank verplaatst, een highlighter klaargelegd en een flesje ranja (in het kader van afwasreductie) wordt gevuld. Om 11:15 denk ik er dan helemaal klaar voor te zijn. Wanneer ik dan pagina één van de samenvatting opensla, merk ik dat de letters wel erg onscherp zijn. Mijn bril! Zucht. Wáár is dat ding?

Na een half uur van mijn kostbare tijd verspild te hebben, kan ik dan eindelijk écht beginnen met studeren. Na een uurtje zie ik per toeval ineens mijn tot op heden alleenstaande buurvrouw thuiskomen. Mét vent! Interessant! Uit eerdere observaties had ik opgemaakt dat ze toch echt single was. Deze meneer zou natuurlijk ook gewoon ‘een’ vriend kunnen zijn, of een broer… Mijn twijfels worden al snel weggenomen: het stel zet voor het keukenraam een uitgebreide zoenpartij in. Duidelijk. Dit is in de romantische sfeer.

Wanneer aan de overkant zelfs de gordijnen dichtgaan realiseer ik me ineens dat ik enorm studieontwijkend gedrag aan het vertonen ben. Het is nu afgelopen. Snel wend ik me weer tot de leerstof. Als extra zekerheid smijt ik mijn telefoon naar de andere kant van de kamer, aangezien dat ding ook nogal vaak een afleidingsboosdoener is. Ook praat ik mezelf wat meer motivatie aan: als ik dit tentamen haal, heb ik woensdagmiddag gewoon vakantie!

Dat werkt. De hele middag werk ik me door de eerste delen van de stof heen. Er begon zelfs al een klein rode-draad-kwartje te vallen! Ik zit in een goede studeervibe als mijn maag begint te knorren. Mijn lichaam heeft duidelijk brandstof nodig. Ik trommel een huisgenoot op om even een pizzaatje te gaan eten bij de snackbar van de wijk. Even geen moeilijke begrippen of theorieën meer, maar gezellig eten. Dan ga ik vanavond wel weer verder met leren…


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*