Recensie: Beauty and the Beast

Beauty and the Beast is de live-action remake van Disney’s originele tekenfilm.

Beauty and the Beast
Drama |129 minuten
Regie: Bill Condon
Met: Emma Watson, Dan Stevens

De afgelopen jaren is Disney bezig met het herfilmen van hun animatiefilms in live-action. Dit begon in 2010 met Alice in Wonderland.. Er volgden nog een aantal remakes, waaronder The Jungle Book die vorig jaar in de bioscopen draaide. Deze live-action films waren zo’n groot succes, dat Disney vrolijk doorgaat met het uitbrengen van klassiekers in een nieuw jasje. Dit jaar was het de beurt aan Beauty and the Beast.

De verhaallijn is je waarschijnlijk niet onbekend. Een prins en zijn personeel worden door een heks betoverd en veranderen in een groot en harig Beest en zijn pratend en bewegend interieur. Alleen als het Beest ware liefde vindt, zal de vloek verbroken worden. Maar de tijd tikt. Als alle blaadjes van een magische roos zijn gevallen, zal de prins voor altijd een Beest blijven en het personeel voor altijd meubilair. In een klein dorpje verderop woont echter het mooie en intelligente meisje Belle met haar vader. Wanneer Belle’s vader op een dag bij toeval terechtkomt bij het kasteel van het Beest, wordt hij hier gevangengenomen. Belle neemt zijn plaats in en leert het Beest steeds beter kennen.

Naarmate de film vordert trekken Belle en het Beest steeds meer naar elkaar toe en zie je hun relatie een ontwikkeling doormaken. Ze komen erachter dat ze dezelfde interesses hebben, zoals het lezen van boeken. Het Beest schenkt Belle zelfs zijn bibliotheek. Ook zie je hoe Belle een goedaardige kant in het Beest doet ontwaken. Dit is goed te zien aan de gezichtsuitdrukkingen van het Beest, die steeds zachter worden. Belle krijgt ondertussen steeds meer begrip voor het Beest. Het lijkt er steeds meer op dat het Beest niet de boeman is die zijn uiterlijk doet vermoeden. Gelukkig ziet Belle dat het het innerlijk is dat telt.

Belle wordt gespeeld door niemand minder dan Emma Watson. Het had echter niet veel gescheeld of de hoofdrol was naar een Emma Stone gegaan. Zowel Watson als Stone werden niet alleen gevraagd voor Beauty and the Beast, maar ook voor de hoofdrol in de film La La Land, die een paar maanden geleden uitkwam. De rollen zijn uiteindelijk goed verdeeld. Emma Watson zou niet de chemie hebben met Ryan Gosling die Emma Stone wel heeft in La La Land en andersom zou Emma Stone niet passen in een Disneysprookje. Het serieuzere en dramatische acteren van Emma Watson komt in Beauty and the Beast mooi tot uiting, zoals in de scène dat Belle haar vader bevrijdt uit het gevangenschap van het Beest door zelf zijn plek in te nemen.

Net zoals de gelijknamige animatiefilm zit Beauty and the Beast vol met bekende Disneyliedjes. De solo’s van Belle worden door Watson zelf gezongen, maar je hoort duidelijk dat er aan de audio geknutseld is om het allemaal wat beter te laten klinken. Bovendien zijn de scènes met muziek af en toe wat langdradig, zoals tijdens het nummer ‘Be Our Guest’, waarbij kandelaar Lumière wel erg lang doet over het dekken van de tafel en Belle uiteindelijk niet eens wat te eten krijgt.

De makers van de film hebben hun uiterste best gedaan om het sprookje nog magischer te maken dan in de originele versie. Het kasteel van het Beest is fascinerend groot en sjiek ingericht en heeft toch ook wat griezeligs met zijn afgebrokkelde torens en vervallen pilaren. Ook de kostuums ademen de magie: Belle draagt schitterende jurken die om haar heen zwieren als ze loopt en danst. Ook het levende interieur, zoals de kandelaar Lumière en de klok Cogsworth, zijn erg mooi gemaakt. Ze bewegen zo soepel dat je bijna zou denken dat ze echt zijn.

Het einde van de film was daarentegen iets minder magisch dan verwacht: de prins die tevoorschijn komt uit de gedaante van het Beest is een beetje teleurstellend. In plaats van een woest aantrekkelijke sprookjesprins, verschijnt er een hipster die in tegenstelling tot zijn beestachtige gedaante een stuk kleiner is dan Belle. Het Beest had maar beter een Beest kunnen blijven! Ondanks het einde was Beauty and the Beast door het prachtige decor en de magische sfeer een mooie film om te zien. Bovendien kunnen fans meezingen met de klassieke liedjes. Erg vernieuwend was het niet, maar al met al is Beauty and the Beast een geslaagde remake van de animatieklassieker.

Drie sterren


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*


*