TMF: Handen door het haar op Drift

Afgelopen zaterdag streek heel dansend Nijmegen rondom de Vasim weer gemeenschappelijk de handen door het haar om de zon op het voorhoofd te voelen tintelen. Al zeven jaar lang blijkt Drift festival dan ook hét podium voor Nijmegenaren die tijdens de nalente-hitte liever niet stilzitten.

Ik had afgelopen zaterdag de eer om vanaf de lichtgroene uitgedroogde heuvels de balans op te maken van een nieuwe editie van het festival, en er was genoeg om over naar huis te schrijven.

Laten we positief beginnen: in en om Nijmegen staat Drift bekend als een ‘thuiswedstrijd’ waar je niet zomaar geblesseerd voor kunt afhaken. Dat resulteert in een hoog ‘ons kent ons gehalte’ en dat zie je goed terug op het festival. Zo worden handen vaker in de lucht gestoken om handdrukken en high fives uit te delen dan om de DJ een plezier te doen. Het zorgt voor een gemoedelijke sfeer, waar veel gelachen en bijgepraat wordt. Toch zit daar ook een klein zwaktebod deze dag: Bij vlagen zijn er in en om de stages meer theekransjes dan bezwete lichamen te vinden. Op Nyma en met name Elektrabel weet het draaiwerk het publiek dan ook niet altijd even makkelijk te bereiken.

Sandrien en DJ Bone maakten op dat vlak een hoop goed en toverden de Vasim om tot een duister danshol waar de hitte je binnen tien minuten weer naar buiten duwde. Verbeterpuntje is dan ook wellicht het aanleggen van enige ventilatie, maar het was heel tof om te zien dat Drift er (net als vorig jaar overigens) in slaagde het publiek een plek te geven waar meer gedanst dan geluld wordt.

Een ander sterk punt is de variëteit in de muziek, Drift probeert zoals elk jaar voor ieder wat wils te creëren. Zo zorgt de Vasim voor duistere rauwe techno (voor Driftiaanse begrippen), Drohme voor Afrikaanse trommels en beats, Elektrabel voor house en techno en Boomshakalak Soundsystem voor Jaimaicaanse Raggae op tempo. Dit zorgt er dan wel weer voor dat slechts weinigen met speciale interesse voor de muziek naar Drift komen. Trouwe Driftganger Louis Pechler beaamt dit: ‘’als ik specifieke artiesten wil zien ga ik wel naar Awakenings, Naar Drift kom je voor de goede sfeer en de leuke mensen.’’

En dan is er nog het eten, waar in ieder geval aan twee type eters gedacht is. Kaakschaatsers keken met grote ogen uit naar fruit en-ijskraampjes en dronkelappen stortten zich op pizza’s, verschillende burgers en frieten die tegen gebruikelijk hoge festivalprijzen werden aangeboden. Aan eten was ruimschoots gedacht, de zon had de festivalorganisatie echter over het hoofd gezien. Festivalgangers kregen bij de EHBO steevast ‘nee’ te horen op de vraag of ze wat zonnebrand mochten lenen, en transformeerden zo gedurende de dag langzaam van melkfles naar kreeft. Een kleine tekortkoming, maar het mocht de pret van Drift allerminst drukken.

Wie de oren van de kop geluld wil worden, dansjes wil wagen op een breed scala aan muzieksoorten en een gemoedelijke sfeer wil proeven doet er dan ook goed aan om naar Drift te komen: op festivalgebied misschien wel het belangrijkste boegbeeld van Nijmegen.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

*